ییلدیز کنتر در زندگی‌نامه خود به قلم دکمن گورون اعتراف می‌کند: «تئاتر زندگی من است.» این داستان ستاره‌ای است که تمام زندگی خود را وقف گروه تئاتر، دانشجویان و صحنه نمایش کرد. مستند «عزیزم» با بازگویی جوایز دریافت شده و همچنین هزینه‌هایی که برای دنبال کردن این اشتیاق پرداخت شده است، گواهی بر تغییر چشم‌انداز فرهنگی کشور ترکیه است؛ چرا که داستان تئاتر کنتر و چگونگی بقای یک تئاتر خصوصی را روایت می‌کند. این مستند با مصاحبه‌هایی از اعضای خانواده، دانشجویان و همکاران بازیگر و همچنین تصاویر و فیلم‌های آرشیوی کمیاب، ادای احترامی است به «ستاره قطبی تئاتر ترکیه». نویسندگی این مستند بر عهده زینب میراچ بوده، موسیقی آن توسط مورات اوگین ساخته شده و دکمن گورون به عنوان مشاور در آن حضور داشته است.

فیدان ۱۳ ساله متوجه می‌شود که حق تحصیل در معتبرترین دبیرستان کشور را به دست آورده است. با این حال، برای او آسان نیست که پدرش را که در سایه حوادثی تلخ ناپدید شده، و برادر کوچکش را رها کند تا به شهری بزرگ برود. فیدان خود را بر سر دوراهی می‌بیند؛ دوراهی که با روحیه فداکاری زنان اصیل آناتولی همراه است. تصمیمی که او می‌گیرد آینده‌اش را رقم خواهد زد. آیا او باید به مدرسه‌ای برود که مادرش برایش آرزو داشت؛ مدرسه‌ای که نویدبخش گشودن درهای آینده‌ای روشن است؟ این داستان یک نهال در میان میلیون‌ها درخت در سرزمینی است که برخی از قوی‌ترین زنان جهان در آن زندگی کرده‌اند و با وجود همه‌چیز، هنوز هم معجزات در آن رخ می‌دهند.