در روز مرگ ژان گابن، آدم‌ربایی که جواهری گران‌بها را از کارتیه دزدیده است، همسر سیمون ورینی را به قتل می‌رساند. (سیمون جواهرات را برای یک باند جوان که از کارتیه سرقت کرده بودند آب می‌کرد؛ او به آن‌ها مشکوک است.) برای او پاپوش دوخته شده و به جرم سرقت به ده سال زندان محکوم می‌شود؛ او در این مدت برای دخترش ماری-سوفی که هنگام رفتن او ۱۱ ساله بود، نامه می‌نویسد. پس از آزادی، او دوباره با ماری-سوفی و دزدان جوان ارتباط برقرار می‌کند، به دنبال انتقام می‌رود و به سرعت دوباره دستگیر می‌شود. دختر که نمی‌داند با پدرش چه کند، به نزد نامزد سوئیسی‌اش پناه می‌برد و وقتی یکی از دزدان جوان عاشق او می‌شود، گیج و سردرگم می‌گردد. آیا وقتی جرم و جنایت با خانواده و عشق تلاقی می‌کند، راه حلی ممکن است؟