گروهی از کارگران اجباری که توسط نازی‌ها برای کمک به ساخت دفاع ساحلی‌شان در سال ۱۹۴۴ به کار گرفته شده‌اند، با پیاده شدن نیروهای متفقین در نرماندی در روز دی‌دی، در یک پناهگاه زیرزمینی گرفتار می‌شوند. آن‌ها انبارهای عظیمی از غذا پیدا می‌کنند، اما شمع به اندازه کافی ندارند. خاموش شدن تدریجی نور با افزایش بی‌حوصلگی، بیماری و حسادت آن‌ها در طول دوران اسارتشان همزمان می‌شود. بر اساس رمانی به نام «پناهگاه بتنی» نوشته ژان پل کلبر.

مارکوس که یک بانکدار است، عاشق مای، رقصنده جوان باله می‌شود که در اپرا کار می‌کند. او برای ملاقات با مای، شغلی در آنجا می‌گیرد اما مای عاشق اسوالد برگ، ستاره بزرگ اپرا است. مای برای جلب توجه اسوالد، از مارکوس می‌خواهد تا نقش مردی را بازی کند که به شدت عاشق او شده است.